Gdy psychoterapia potrzebuje wsparcia ciała – CST w pracy z traumą
Wg badania jakościowego przeprowadzonego w norweskiej poradni leczenia traumy (link na dole), łączenie psychoterapii z terapią czaszkowo-krzyżową może wspierać proces leczenia osób z ciężką i złożoną traumą (w tym PTSD), szczególnie wtedy, gdy dominują silne objawy cielesne i ból.
Badanie:
Łączenie psychoterapii z terapią czaszkowo-krzyżową u pacjentów z ciężką traumą – badanie jakościowe z poradni ambulatoryjnej w Norwegii
Tło badania:
Pacjenci z ciężką i złożoną traumą bardzo często doświadczają:
przewlekłego bólu
silnych objawów somatycznych
bezsenności, koszmarów
dysocjacji i trudności w regulacji emocji
Terapeuci zauważali, że ból i napięcie w ciele pochłaniają znaczną część zasobów psychicznych, przez co pacjenci bywają mniej dostępni poznawczo i emocjonalnie.
Cel badania:
Celem było zbadanie dlaczego i kiedy terapeuci kierują pacjentów na terapię czaszkowo-krzyżową, jaką rolę CST pełni w leczeniu traumy, jak definiowana jest poprawa, jakie są potencjalne zagrożenia i jak się je minimalizuje.
Metody:
Badanie miało charakter jakościowy. Przeprowadzono:
8 indywidualnych wywiadów półustrukturyzowanych
1 wywiad grupowy z zespołem terapeutów (psychologowie, lekarze, fizjoterapeuci, terapeuta CST) pracujących w poradni leczenia traumy.
Wyniki:
Terapeuci wskazywali, że terapia czaszkowo-krzyżowa zmniejsza ból i napięcie w ciele. Po CST pacjenci są bardziej obecni, stabilni i dostępni emocjonalnie, treści traumatyczne i emocje z tym związane stają się łatwiejsze do opracowania w psychoterapii, poprawia się sen i ogólna regulacja układu nerwowego. CST była traktowana jako uzupełnienie psychoterapii, a nie samodzielna metoda leczenia traumy.
Wnioski:
Z perspektywy zespołu terapeutycznego podejście holistyczne (ciało + psychika) jest szczególnie pomocne w pracy z traumą złożoną, CST może wspierać proces terapeutyczny u pacjentów, którzy wcześniej nie odnosili korzyści z samej psychoterapii, kluczowe znaczenie ma praca zespołowa i wysoki poziom kompetencji klinicznych.
Podsumowanie:
Badanie sugeruje, że terapia czaszkowo-krzyżowa może:
zmniejszać obciążenie somatyczne
uwalniać zasoby psychiczne potrzebne do pracy terapeutycznej
wspierać regulację emocjonalną i samoopiekę
ułatwiać zmianę zachowań autodestrukcyjnych na bardziej wspierające
Może to mieć znaczenie w pracy z osobami z PTSD i traumą złożoną, przy silnych objawach cielesnych i bólu, jako uzupełnienie psychoterapii, a nie jej zamiennik.
Zalecane jest prowadzenia CST u pacjentów z ciężką traumą wyłącznie we współpracy z psychoterapeutami.
Źródło:
Ograniczenie badania:
Badanie miało charakter jakościowy i opierało się na doświadczeniu terapeutów, dlatego nie pozwala na jednoznaczne wnioski przyczynowo-skutkowe, wskazuje jednak istotne kierunki dalszych badań.
